Termin depresja jest określeniem wieloznacznym. W języku potocznym odnosi się między innymi do złego samopoczucia, obniżonego nastroju, przygnębienia czy apatii na ogół bez uwzględniania przyczyn określonego stanu. W obszarze psychiatrii termin ten obejmuje specyficzny rodzaj zaburzeń emocji, składających się na zjawisko chorobowe.

Wśród objawów depresji zauważa się głównie:

• obniżony nastrój
• złe samopoczucie
• spowolnienie ruchowe lub nadmierne pobudzenie psychoruchowe
• spowolnienie toku myślenia

Poza tymi fundamentalnymi objawami depresji często towarzyszy jej także:

• zaburzenia lękowe
• nieokreślony niepokój
• obniżenie aktywności
• znużenie
• bezsenność lub przesypianie większości dnia
• anhedonia
• zaburzenia somatyczne (np. ból głowy, zaburzenia miesiączkowania, przyspieszone bicie serca i bóle w jego okolicy oraz zaburzenia jelitowe)
• uczucie izolacji
• uczucie osamotnienia
• zaburzenia pamięci i koncentracji
• trudności w podejmowaniu decyzji
• zaniechanie codziennych aktywności
• pustka emocjonalna
• znaczny przybór na wadze lub też znaczna utrata wagi
• przesadne poczucie winy czy też braku wartości
• nawracające myśli o śmierci
• poczucie beznadziei

Objawy występują z różnym nasileniem, w zależności od głębokości zespołu depresyjnego. Często, nim chory na depresję trafi do lekarza psychiatry czy psychologa, szuka pomocy u innego specjalisty na ogół zajmującego się chorobami wewnętrznymi. Zdrowa osoba może doświadczać w ciągu życia wielokrotnie stanów przygnębienia. Jednak należy je różnicować ze stanem depresyjnym uznanym za zjawisko chorobowe. Warto w tym przypadku zwrócić uwagę na nasilenie i długość utrzymywania się zaburzeń, sposób funkcjonowania jednostki pod ich wpływem oraz reakcję na farmakoterapię.

Literatura

• Bilikiewicz, A. (2003). Psychiatria. Podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: PZWL.
• Pużyński, S. (2009). Depresja i zaburzenia afektywne. Warszawa: PZWL.
• Mitchell, D., Michael, B. S. (2008). Czego nie dowiesz się o depresji od swojego lekarza. Warszawa: Mada.